Hoe het begon...

 

Al heel lang liep mijn zoon, Martijn, rond met het idee om samen met zijn vader iets bijzonders te ondernemen. Hij vertelde mij enkele maanden geleden dat dit idee bij hem was ontstaan tijdens een van zijn vakanties. Samen met zijn vriendin, Samantha, reisde hij door India en Nepal en tijdens de Jomson-trek genoot hij zo van het geweldige uitzicht op de bergen en de weldadige rust dat hij dacht: dit wil ik samen met mijn vader een keer meemaken. Het maakte op mij een diepe indruk dat hij dat samen met mij zou willen beleven. Wat kan er mooier zijn dan samen met je kind een dergelijke missie te beleven. Niet alleen de tocht is boeiend maar enkele weken samen zijn, met zijn tweeŽn dit beleven en meemaken. Prachtig lijkt mij dat. ftprints.gif (3224 bytes)

 

Maar eerst moesten er nog enkele fysieke zaken geregeld worden, omdat ik nogal wat atrose aan de metatarsale 1 (grote teen) heb nam ik contact op met mijn orthopeed. Dr. B. Peters van SMT te Hengelo onderzocht het probleem en stelde voor zo snel mogelijk enkele correcties aan te brengen. Dit betekende dat ik op 3 februari geopereerd ben en verder de Olympische Winterspelen vanuit liggende positie heb kunnen volgen. Toen na vier weken de pin was verwijderd volgde ik onder begeleiding van mijn fysiotherapeut Wim een uitgebreid programma voor de revalidatie.

 

DOGS3.gif (42281 bytes) Begin juni was de voet zover genezen dat Martijn en ik samen naar Janssen Buitensport konden gaan om schoenen te passen. Gezien mijn onderdanen was deskundige hulp geboden. Nou, die hebben wij daar ook gekregen. Meneer Bart (Smit) heeft ons met zijn adviezen uitstekend geholpen. Ik kan iedereen aanraden om bij hem adviezen in te winnen alvorens tot een dergelijke aanschaf over te gaan. De eerste stappen op de nieuwe schoenen waren een bijzondere ervaring. Eindelijk weer eens goed lopen, bijna zonder pijn. Sindsdien loop ik ieder vrije dag samen met onze doggies, Max en Lawine, ongeveer 15 km per keer.

 

Binnenkort is het zover en vliegen wij naar New Dehli vandaar gaan we met trein en bus naar Kathmandu. Zo'n treinreis lijkt mij een hele ervaring. Van Kathmandu reizen wij direct door naar Pokhara, om daar te acclimatiseren. Het is daar wat rustiger dan in Kathmandu. Vanuit Pokhara gaan we beginnen aan onze tiendaagse trip naar het Annapurna Base Camp (ABC) op 4.130 meter hoogte. Na van het uitzicht te hebben genoten gaan we terug naar Kathmandu en vandaar uit naar Daramsala. Hier willen we een bezoek brengen aan het verblijf van de Daila Lama en als het even kan bij hem op audiŽntie. Na Daramsala vervolgen we onze weg naar Bombay, omdat Marco daar woont. Nou ja, hij woont eigenlijk in Pune. Hier staat de wereldberoemde ashram van de Bhagwan (tegenwoordig Osho genaamd), met duizenden volgelingen, en dat naast de drie miljoen mensen hier, maakt het toch wel een bekend stekje. Marco is een vriend van Martijn en woont en werkt aldaar. In Pune willen wij enkele dagen op verhaal komen om uiteindelijk vanaf Bombay terug te vliegen naar Nederland. Ik heb me voorgenomen om een dagboek bij te houden om na terugkeer mijn ervaringen vast te leggen.

Lees het verslag over de Annapurna Sanctuary of bekijk wat route-impressies.